سلام دونه من امشب وسایلت رسید، اتاق قشنگت رو آماده کردیمقراره تو به این خونه و آدماش اضافه بشی مامان میدونی باورم نمیشه بودنت رو .اتاقت خیلی خوشگل شده دونه مامان فقط منتظره توئه امشب که داشتم وسایل اتاقت رو میچیدم،خوشحال بودنت رو ، بالا و پایین پریدنات رو ،ورجه وورجه کردنات رو ، لبخندت رو ،حال خوبت رو حس میکردم .امشب به بابا گفتم داریم میشم سه نفر توی این خونه

این روزا چقدر دلم واسه زندگیم توی گذشته تنگ شده ...روزایی که هر جور دلم می خواست زندگی میکردم و تنها استرس و دغدغه م ست کردن لباسام و برنامه های کاری و روتین زندگیم بود .زندگیم از ریتم عادی خارج شده ،اصلا این روزا انگار من آرامش رو گم کردم ، فقط دورم پر از فشار و استرس و دل نگرانیه .شاید اگر قبلا یکی بهم میگفت در آينده تو این روزها رو تجربه میکنی بهش میخندیدمبدیش اینه که هیچکس جنس تنهایی منو درک نمیکنه ، حالم رو نمیفهمه ، چهره غمگین و کسلم رو نمیبینههرکس دنبال زندگی روتین خودشه ، من اما تنها موندم ، تنها وسط حالی که هیچکس نمیدونه از چه جنسیهحالا من توی دل یه عالمه اتفاق گیر کردم ، نمیدونم واقعا دیگه نمیدونم چطور باید صبوری کنم من ...منی که واسه هرچیزی توی این دنیا یه راهکار داشتم الان برای خودم هیچ راهی نمیبینم ، اگرم هست من دیگه کششم به صفر رسیده .از این همه اما و اگرها ، از این همه شاید و حتما ها ، از این همه شدن و نشدن ها ...من واقعا دیگه توان ندارم ، خدایا چیکار کنم که این روزا فقط به خوبی بگذره ؟ کاش میشد میخوابیدم و اون روزی که باید بیدار میشدم و دیگه همه چیز تموم شده بود و منم به تو رسیده بودم ....خدای مهربون من اینجای زندگی گیر کردم ، کمکم کن که بگذره این روزای سخت ، به خوبی بگذره و اون روزی بیاد که به یاد این روزا که میفتم لبخند بزنم و بگم من تونستم ... + نوشته شده در شنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۳ ساعت 14:49 توسط عطیه  |